Sosyoloji mantığında bir kuram vardır. Her insan canlıdır alt-üst bazı insanlar canlıdır.

Ülkem insanının acaba yüzde kaç orandaki nüfusu canlı. Son zamanlarda gündemde olan paralı poşet komedisine halkımızdan hiç alışık olmadığımız bir yükseliş gerçekleşti. Böyle bir tabloyu görünce de insan düşünmeden edemiyor. Dizilerdeki diriliş mantığını bilincimize uygulayıp toplu bir sıçrayışa geçtik. Tabiri caizse bu olay bizim toplu kıyamımız oldu. Peki neden? Paralı poşete ‘’hayır’’ dedik. Çünkü bu defa yapılan tecavüz ülkeme, bayrağıma ve değerlerime değil direk cebime yapılmıştı.

Ülkemin kurucusu Başkomutan Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün şahsı ve silah arkadaşlarına hakaret edildi,sustuk.

Cumhuriyet dönemi kurulan bütün fabrikalar yıkılıp birilerine rant sağlamak amacı ile üç kuruşa satılıp yerlerine AVM’ler yapıldı sustuk. (Üretmeyen toplum neyi nasıl hangi güçle alıp tüketecekse dedik ama dünyada tüketim ülkeleri ve insanı sıralamasında birinci geldik)

Rejim değişti bazı liderler tarafından ülkenin en karanlık siyasi tarihine ortak imzalar atıldı, sustuk.

T.C. kaldırıldı. İstiklal Marşımıza dil uzatıldı, sustuk. Yeniden yazılıp bestelenmeye çalışıldı, sustuk

Şanlı Türk Ordumuza Ergenekon başlığı adı altında kumpaslar kuruldu. Ülkemin aydınları, şerefli komutanları, sanatçıları kısacası düşünen beyinleri mahkeme kapılarında süründü, cezaevlerinde bırakıldı, sustuk.

Ülkemin topraklarında Barzani, devlet töreniyle karşılandı, adına açılım dedik açıldıkça açıldık sustuk.

Verimli topraklarımda tarımı ve hayvancılığı bitirdik sustuk.

Ülkemdeki adalet, adaletsizliğinden utandı, gözlerini kapadıkça kapadı sustuk.

Taraflı medya, insanını aptal yerine koydu, masal dinlemesi hoştu dinledik, sustuk uyuduk.

Eğitimin içini boşaltılar ‘’okuyan düşünen nesil istemiyoruz’’ dediler sustuk.

Sayıştay raporları sonucu bu topraklarda emsali görülmemiş Belediye yolsuzluklarına şahit olduk Allah ile aldatılıp muazzam derecede parmak ısırtan Maun talanları yaşandı sustuk.

Ülkemin refah durumu, kişi başına düşen geliri ortadayken kamburumuzun üzerine bir de Suriye’yi ekledik sustuk.

Taciz, tecavüz, şiddet, cinayet ve ahlaksızlık her köşede hür gezer oldu, sustuk.

Cemaat/Tarikat yurtlarında yetiştirilen beyinler bütün kurumları doldurdu; işi liyakat olan değil de adamı olana verdik ve yok oluşa ramak kala her şeyi gördük, sustuk.

Ormanlar talan edildi, bütün ülke beton enkazına dönüştürüldü, sustuk.

Amma doğayı korumak için - bu da ayrı bir muamma- devletin başlatmış olduğu paralı poşet uygulamasına SUSMADIK.

Üç maymunu oynayan ülke insanının gözü görür, kulağı işitir ve ağzı konuşur oldu. Ülkemin, bayrağımın ve değerlerimin 0,25 kuruş etmediği değersizliğini gördüm ve kahroldum susmuyorum.

Mikrobu suçlayamazsınız sizi hasta ediyor diye çünkü o yaradılışındaki amacı yerine getiriyor görevini yapıyor; mikrop, mikrop olarak yaratılmıştır. Amma mikrop kırıcı geliştirmek, bağışıklık kazanıp kuvvetlenmek düşünen beyin işidir, o zaman mikrop etkisiz bırakılır virüs gibi çoğalarak ağını öremez. Her zaman dediğim gibi yine diyorum, Allah ne güzel demiş: ‘’Düşünmeyenin akıl etmeyenin üzerine pislik yağar,’’ diye.

Misyonerler zamanında Afrika topraklarına ilk gittiklerinde oranın yerli halkını İncil ile uyutup halkı hazırcılığa ve tembelliğe alıştırarak toprakları ellerinden almışlardır. Şimdi bizi de din ile uyutup fakirin cebine o sebep, bu sebep konulan hak edilmeyen paralarla hazırcı ve tembel sürü haline getirmişlerdir. Öyle ki ülke gider, değerler yok olur, susarız bana değmeyen yılan kırk yıl yaşasın cepteki 0,25 kuruş için borazanlar çalarız kimse cebime el uzatmasın. Oysa bu hükümetin eli yıllardır halkın cebinde bunu poşete koyunca mı görüp anladınız.

Sevgiyle kalın, insan kalın.